Friday, March 27, 2009

زیر انبوهی از زباله دفن خواهیم شد


دیگر زمانه ی هانس و گرتل گذشته که با خرده های نان علامت می گذاشتند که نصیب پرندگان شود و یا با سنگ ریزه هایی که محو شود درمیانه ی طبیعت..
حالا رد انسان را از روی زباله ها می توان یافت. در صعب العبور ترین جاده ها، آنجا که فکر می کنی تو کاشف تازه ای و پای بشر نمی توانسته به اینجا برسد، زباله های باقیمانده یادآوری می کند نه ! تو اولی نیستی.. انگار انسانهای اولیه خواسته اند ردشان را برای قرن ها باقی بگذراند که مبادا فکر کنی اینجا گوشه ی دنج و زیبای همه ی لحظه ها می تواند باشد.
آدمیزادی که نه رحم می کند به شکوفه ها و نه به شاخه های نو رس و تازه سر بر آورده.. نه سبزه ای در امان ست و نه آب جاری.. هر جا و هر مکانی چه وسط جاده ی آسفالت و وسط اتوبان باشد و چه در کنار رودخانه و درختان، زباله نثار همه مان می کند.

7 comments:

علی said...

انسان موجودی بس خودخواهه! ولی اگه شعور داشت میفهمید حفظ طبیعت به نفع خودخداهیشه!
البته همه آدم ها اینطور نیستند خوشبختانه
سال خوبی داشته باشی

littlefarbod said...

........................... چی بگه آدم

Anonymous said...

http://www.up.patoghu.com/images/fmbkn3wqsojnhbznmupd.jpg

Anonymous said...

http://www.aksmod.com/wp-content/uploads/2009/03/21.jpg

shadafsorde said...

باید از اون چیزی که باقی مونده لذت برد ومحافظتش کرد، وگرنه که جا برای غصه خوردن بسیار است.

Jozeph said...

انقدر تو این جاده از این جور عکسا گرفتم که نگو... حالا بماند یادگاری هایی که روی آثار باستانی نمایان بود

asal said...

منم چنتا عکس از کنار دریا دارم که واقعا وحشتناکه...
بجای لذت بردن از ساحل فقط باید بری بشینی ئرست لب آب و فقط جلوت رو نگاه کنی...