Friday, June 06, 2008

انگار که از جبهه نبرد حق علیه باطل به سلامت بازگشته ایم!

لاهیجان – کرج در حالت نرمال 4 ساعت راهه! ولی ما توانایی اینو داشتیم که بعد از 25 ساعت رانندگی مداوم به کرج برسیم. فکر کنم الان به اندازه ی این راننده کامیون های جاده ای کوله باری از خاطره دارم..



پ.ن: سفر نامه نویسی ام حوصله اش نمی آید...

9 comments:

پوریا said...

به، 25 ساعت که بدرد نمیخوره، دوست من رشت-تهران رو 32ساعته امده :دی

خدابيامرز said...

سلام عليكم

كه اينطور! نكنه شما هم تو اين ايام ارتحال رفته بودي عشق وحال! عجب!

بهزاد عبدی said...

بله... ترافیک هم خاطره ای است برای خودش

dozdaki said...

خاطره هاش خصوصی بود که ننوشتی؟

negar said...

bazgashte piroozmandaaaneyetan mobarak!key khaterehato tarif mikoni?:D

mohammad said...

fekr konam ahyanan age piade ham mirafti zudtar miresidin... :D

asal said...

سلام عزیزم... عزیز مهربون و همیشگی.. مرسی برای همه بودنات نوشتنات. نشستم اول سر فرصت همه این نوشته های شیرینت رو خوندم بعد اومدم.. یه جوری شدم با تو انگار که اگرم ننویسم می دونی چه حالیم.. اونجوری که آدم با دوستی که خیلی وقته باهاشه می شه.. خیلی ملوسی. همیشه بت میگم گل بهاری واقعا هم هستی تازه و شاداب و سرزنده. خسته نباشی از سفر گل ناز.. فعلا خدافظ

Jozeph said...

ما که 5 ساعت اول دور زدیم برگشتیم
عجب حسی داشتید شما

سحر said...

خسته نباشید می دونم تو ترافیک موندن چه کوفتیه! اگه می دونستم چی برام نوشتین بهتر می تونستم باهاتون هم حسرت بشم اما خب اشکالی نداره...